Στην καθημερινότητά μου, εδώ στις παγωμένες πεδιάδες των Ούννων, συναντώ ανθρώπους διαφορετικώνε εθνικοτήτωνε και συμβαίνει το εξής παράδοξο ναούμ και δώσε βάση στο ταξίμι: Ιταλός φερειπείν μου μιλάει στα ιταλικά λες και μιλάει σε ομόγλωσσό του. Μιλάει και πολύ, κλασικά ως Ιταλός, ο μπαγάσας, μέρχι να του πω " Αγάντα φρατέλο! Νον καπίσκο νιέντε....
Η ώρα της παλινόρθωσης της βασιλείας εν Ελλάδι είναι πολύ κοντά ναούμ και πολύ άργησε, αν υπολογίσουμε πόσα χρόνια είναι αλάργα από βασιλιάδες ο φουκαριάρης ο Έλληνας, που έχει μπλέξει άγρια με δημοκράτες βασιλικώτερους του Βασιλέως και δεν γλέπω να ξεμπλέκει αναίμαχτα.
Σε κάνα δίμηνο, ναούμ, κλείνω έξι χρονάκια μετανάστης στη Γερμανία κι αλάργα απ' την πατρίδα, ήτοι τα γερόντια και την οικογένειά μου, φίλους και γνωστούς και τις ανάμνησες μιας ζωής γιομάτης. Πότε πέρασαν τα γαμημένα; Και κάθε φορά που τα σκαλίζω και τα αναμοχλεύω τα γαμίδια, όπως κλωθωγυρίζω τη μανιβέλα ταχτικώς ημερησίως δίκην αστρολάβου, τότε...
Κάτι τέτοιες παγωμένες νύχτες καραντινοθρεμμένες του χειμώνα, που το θερμόμετρο φλερτάρει με τα μεδέν και τα μείον, που κάνει φερειπείν πλακομούνι με τα μπιλοζίρια ( below zero για όσους τηνε σακουλεύονται αμερικανιστί ναούμ), που από τις καμινάδες εκλύεται ανιούσα η κορονομνημονιακή κνίσσα της νυχοποδαρίλας σου και μπερδεύεται με το ληγμένο...
Κάθε Κατοχή αναδεικνύει τόσο τους ήρωες, όσο και τους προδότες μιας κοινωνίας. Και απ' τις στάχτες της αναδύεται μια νέα τάξη, αυτή των μαυραγοριτών, οι οποίοι, μετά την "απελευθέρωση" καβαντζώνουν τα δημόσια αξιώματα, μακελεύοντας το δημόσιο χρήμα και κυβερνάνε το λαουτζίκο άλλοτε χαλαρώνοντας κι άλλοτε σφίγγοντας το λουρί, όπως ακριβώς ο γείτονάς...
"Δεν πιστεύω, μανίτσαμω, στο α' πληθυντικό προσώπατο. Νιώθω πιο ηρεμώτερος με το α' ενικό, μαθές, που αρχίζω και το μαθαίνω να το ψιλοκουμαντάρω γιαβάς γιαβάς, σε αγαστή και εποικοδομητική συνεργασία με επιλεκτικά "εσύ" σε σωστό timing και μηδαμώς υπό καθεστώς βίας. Αλλά, ακόμα κι αν μποθέσωμεν δεν ευοδωθεί κανένα αξιόλογο κονέ, ξαναγυρίζω πίσω στη...
Το χριστουγεννιάτικο τζόκερ είναι η τελευταία σταγόνα αφυδατωμένου σπέρματος που πίπτει στο χώμα από το στραγγαλισμένο πουλί του άρτι απαγχονισμένου μικροαστού, κλάσματα του δευτερολέπτου πριν τον λυτρωτικό επιθανάτιο ρόγχο με μια κλανιά, κλανιά παραπονιάρα κι απαρηγόρητη ναούμ δίκην επικηδείου. Και δεν βλέπω να φυτρώνει μαντραγόρας- κατά τας...
Είμαι περιχαρής που μόλις έλαβα στο προσωπικό μου e mail ένα μήνυμα από τον εκλεκτό μου φίλο και συνοδοιπόρο στο αέναο ταξίδι στη Γη της Διανόησης, το Μικέ τον Λακέρδα. Ο Μικές ο Λακέρδας - για όσους δεν ξέρουν- είναι αυτοεξόριστος στα νησσά Γκαλαπάνγκος και μελετά την εμμηνόπαυση στις σουρικάτες. Τον είχα γνωρίσει πριν δέκα χρονάκια σε ένα...
Με αφορμή τις επικείμενες εορτές των Χριστουγέννων εν μέσω απαγορεύσεων και καταστρατήγησης των ατομικώνε ελευθεριώνε, πολύς κοσμάκης κόβει καπίστρι και αρμόλυσσα. Διαβάζω σε τοπικό ειδησεογραφικό portal της Δυτικής Στερεάς Ελλάδος και ξύνω τα επί σαρανταπέντε μέρες άλουστα μακριά σγουρά μαλλιά μου, άμα μεν χασκογελών, άμα δε συνοφρυωμένος, με μια...
Σήμερα είμαι πολύ χαρούμενος ναούμ, αφενός επειδής μου' φυγαν οι αιμορροΐδες, αφετέρου επειδή μου' σκάσαν με το κούριερ κάτι βιβλία που παρήγγειλα, να χω να διαβάζω στο σιμοχέ, από Ελλάδα. Άκου μια ιστοριούλα άκρως νατουραλιστική, που θα ζήλευε ακόμα κι ο μεγάλος Alexander Priestdiamond, από το βιβλίο του Λαέρτη Λ. Λανέ " Χασίσι και καπίστρι" απ'...
