Είμαστε όλοι οι ανθρώποι σε τούτη τη γαμώπιστα που μας αμόλησαν να ψάχνουμε ψύλλο στ' άχυρα, σκατά χυμένα φύρδην μίγδην σε έναν απύθμενο υπόνομο. Άλλος είναι κουράδα μπαστούνι, άλλος διάρροια αιματηρή, άλλος κακαράντζα γιδίσια σε κατηφορικό παραδοσιακό καλντερίμι, άλλος έφιδρο κόψιμο από overdose τραχανά στα μισά της διαδρομής με το τρόλεϊ εν ώρα...

--- Ρε συ πατέρα, έχεις να μου δανείσεις ένα κατοστάρικο μέρχι μεθαύριο;

Μας βάζουν στο σχολικό πρόγραμμα να διδασκόμεθα τα δυο θεόπνευστα Ομηρικά Έπη, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, σε ηλικίες άγουρες και τρυφερές, πολλώ δε μάλλον απερίσκεπτες, όπου το μυαλό έχει κάνει φόκους 95 % στην κάτω κεφαλή και σπέρνει τον όλεθρο και τον Αρμαγγεδώνα ναούμ. Και βάζουν κάτι δασκάλισσες να μας παραδίδουν μάθημα μες στην οκνηρία, την...

Του Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, δικέ μου, αυτής της ελεεινής και τρισάθλιας εμπορικής γιορτής των ανθυπομικροαστούληδων και για πρώτη φορά στα χρονικά απαγορεύεται ο δημόσιος εορτασμός της, λόγω χουντοκορονοϊού και τα γνωστά ναούμ. Ήδη, ωστόσο, τα ιντερνετικά χαλέπιτα και τα πάσης φύσεως παρασάνταλα έχουν αρχίσει και ξεφοράνε θρασύτατα στα ντουβάρια...

Όμοιως ομοίω αεί βελάζει, δικέ μου και σύρε μία στη γωνία να ιδείς αν έρχουμαι ναούμ, για να παραφράσουμε κομματάκι το αρχαίο γνωμικό. Βελάζει και επιβραβεύει τα συγγενή, όμορα και οικεία βελάσματα της στρούγκας, εν αντιθέσει με τα αλλότρια, διαφορετικά και ανεξήγητα βελάσματα, τα οποία δαιμονοποιεί, αναθεματίζοντάς τε και υποδεικνύοντάς τα...

Όπως μια βολά κι έναν καιρό, στην Κατοχή την πρώτη, συναθροιζόταν ιεροκρυφίως η ελληνική οικογένεια γύρω απ' το καμουφλαρισμένο ραδιόφωνο-καρούτα για να ακούσει στη ζούλα και χαμηλοφώνως την ελληνική φωνή του BBC ( και δεν εννοώ αυτό που σκέφτηκες μόλις, δικέ μου), αδημονώντας να μάθει τα νεώτερα από το πολεμικό μέτωπο και τις διπλωματικές...

Μποθέσωμεν, έχω μια φάρμα με πολλά στρέμματα κι είμαι κονομημένος μέρχι κωλοτρυπίδας. Η πουτάνα η απληστία, ωστόσο, με έχει κάμει πρεζάκια. Και θέλω κι άλλα. Πολλά φράγκα. Κυρίως, όμως, θέλω να μην έχει ο άλλος, ο παραδίπλα, ο παρέκει, ο σαπέρα κι ο όξω στα ζερβά στον πάγκο. Και μου τηνε σηκώνει σαν πασχαλινή λαμπάδα να κονομάω σε βάρος...

Αι μεταφορικαί προέχτασες πέους, των οποίων πολλοί άνδρες συχνά πυκνά μετέρχονται, μικροφαλλίας ένεκα και ασφαλείας ένεκεν, είναι μια υπόθεση, μαντάμ, για γέλια και για κλάματα. Φαινομενικά για γέλια, να κρατείς τη μπάκα μην κατουρηθείς και δώκεις το μύθο, αλλά εν κατακλειτορίδι βάστα κι ένα μαντίλι να σκουπίσεις τα δάκρυα ναούμ. Η δεξιότης στο...

Και γιατί με το μπαρδόν ναούμ δηλαδής, επειδής τυγχάνει να συγχρωτιζόμεθα με κάποιους συνανθρώπους σε διάφορες πτυχές της φιλοσοφίας περί το "τζην", να θέτουμε ως αυτοσκοπό την επιβολή του δικού μας προτζέχτ έναντι των άλλων; Ερωτώ. Γιατί τόση μικρόνοια, τόση μυωπία και κοντοπουτανισμός, μαντάμ; Γιατί εξακολουθούμε να γλέπουμε την κουράδα,...

Πάνε κανα δυο τρεις μερούλες ναούμ που η γιατρέσσα με ηύρε ελαφρώς υπερτασικό, υπέρβαρο, μισοπλέμονο, αλλά και με ένα χιλιάρι τριγλυκερίδια στο αίμα και το συκώτι ολίγον τι φλαμπέ απ' τες μακροχρόνιες κατάχρησες, απ' τες μακροχρόνιες κατάχρησες λέγω και το τονίζω μαντάμ. Στην αρχή έκλασα πατάκες και από ροδαλός έγινα άσπρος, σαν τους τοίχους του...