Ανήκω στη γενιά εκείνη που έφαγε έστω και λίγο ξύλο στα μικράτα της απ' τα γερόντια της. Από βρεγμένη βέργα στα μπούτια, άρτι πετσοκομμένη απ' τη μουριά, μέρχι κι από ζωστήρα με αγκράφα στην χειρότερη των περιπτώσεων. Δεν ήταν ωστόσο ο κανόνας, αλλά υπάρχουν πάντοτε και οι θλιβερές εξαιρέσεις παιδιών, τα οποία έτρωγαν καθημερινά ξύλο απ' τους...

Το ότι η ενασχόληση με τη Φιλοσοφία, πολλώ δε μάλλον η ενδελεχής μελέτη της, δύναται να αποβεί εχθρός της απέλπιδος προσπάθειας του σύγχρονου σκεπτόμενου άνθρωπα να παραμείνει και να παλέψει στις hi tech luxus στρούγκες της Babylon, θα μπορούσε να είναι κάλλιστα η μία όψη του κέρματος. Εγώ όμως προτιμώ την άλλη όψη, σύμφωνα με την οποία η μελέτη...

Φίλε αγρότη- βιοπαλαιστή, εσύ, που τα χέρια σου έχουν βγάλει ρόζους σαν τα στυλιάρια που καρφώνεις στις αγγουριές το καλοκαίρι και το δέρμα σου έχει καεί από τις άπειρες ώρες έκθεσης στον ήλιο, άμα ιδείς και το παιδάκι σου δώκει εξετάσεις και περάσει σε τίποτα οικονομικά πανεπιστήμια ή ΤΕΙ του κώλου, κάνε μου τη χάρη και μην το στείλεις, καλέ...

Δείξε μου τι διαβάζεις να σου πω ποιος είσαι. Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι κάποιο απ' τα αειθαλή γνωμικά του θυμόσοφου λαού. Εγώ φερειπείν εσχάτως μελετάω έναν περιθωριακό Ελληνοφινλανδό συγγραφέα, τον Άρτσιμπαλντ Κοονεέλααα Τσατσαράνγκο και το τελευταίο του βιβλίο αυτοτελών διηγημάτων με γενικό τίτλο " Φλας ρε μαλάκα! Φλας!", απ' όπου και θα σου...

Τι μαλακία χοντρή να είσαι μυρμήγκι, μέλος ενός υποδειγματικού συνόλου, που δουλεύει στην πένα ρολόι και διδάσκει μπαλίτσα σε κάθε είδος πανίδας, και εκεί που ρολάρει η μάκινα όμορφα κι ωραία και κοιτάς το ρολόι για να σχολάσεις και να πας να ρίξεις κάνα μανίκι στη μυρμηγκίνα και να παίξεις με τα μυρμηγκάκια να ούμ, να σκάει μύτη ο...

Συνοπτικά, την Ιστορία σε παν τι επι-στυτόν επί του πλανήτου τηνε γράφουν διαχρονικά οι μυρωδγιάδες κι οι πουθενάδες. Ποτέ ένας ένας όμως. Πάντα άλλε τσουζάμεν. Στο "ένας ένας" δύνανται μόνον εξαιρετικαί φυσιογνωμίαι να σταθούν επαξίως, τυγχάνουν, παρολαυτά, χλεύης, σνομπαρίας και οξαποδώ απ' τους πολυπληθείς μυρωδγιάδες, ώστε εν τέλει...

Γυρνάω απ' τη δουλειά πάνω που' χει αρχίσει και σουρουπώνει, εδώ στις στέπες των Ούννων και μπουκάρω στο συρμό να πάρω το U4. Κόσμος πολύς, ούλοι με τα νέα φίμωτρα, στην πένα, όπως τα αρνοκάτσικα που σταλίζει καθημερνώς ο μπάρμπας μου ο Σεραφείμης στο χωριό ασούμ. Απέναντί μου παππούς Γερμανός ραμολιμέντο απ' το γήρας και το ψύχος, κει που...

Από καταβολής ποδοσφαίρου είθισται να ξεδίνει ο πάσα εις στα γήπεδα τας Κυριακάς, αλλά και μεσοβδόμαδα φερειπείν, υπέρ το δέον, με αποτέλεσμα να έχει δημιουργηθεί σταδιακά, άλλοτε με εξάρσεις κι άλλοτε με υφέσεις, σαν τα γκαβλόσπυρα της εφηβείας ένα πράμα, το φαινόμενο της "Βίας στα γήπεδα", ένα από τα πολυεπίπεδα και συνεχώς επιδεινούμενα σύγχρονα...

Απόψε σου' χω κοψιδάκι πρόβειο, να στάζει η λίγδα στα μπουτάκια σου και να σου ρουφάνε το νέχταρ οι σκουληκόμυγες, μαντάμ, ναούμ. Βίρα τις άγκυρες!!

Ένα απ' τα αναρίθμητα μικροαστικά ακροαστικά που κατατρύχουν τις ταλαίπωρες ψυχούλες μας είναι και ο άτυπος τίτλος τιμής του " οικονόμου", για να μην πω του τσιγκούνη- και δεν θα να μαι και καθόλου υπερβολικός ναούμ. Πα να πει, να τυγχάνει απεριόριστου σεβασμού και της δεούσης μικροαστικής αναγνώρισης ο σφιχτοχέρης μίζερος νοικοκυραίος, που μαζεύει...