Κάτσε να ξεκουμπώσω λίγο την πανταλόνα γιατί παραφαγάμαν αυτές τις μέρες, δικέ μου. Έλα, έτοιμος! Τι λέει; Αυτά. Λοιπόν, στήσε ους ωσάν κοκόνι και άκου λίγο: φρονώ το λοιπόν ναούμ πως σε πολλές πτυχές της καθημερινής δράσης θα ήτο καλό και ωφέλιμο να εφαρμοσθεί η αποκαλουμένη "μέθοδος του στριφτού σιγαρέττου", ήτοι το στρίβεις φερειπείν εννιά και...

Ρε σεις γκαζμαδέιρος, μην αναρτάτε στα φεϊσμπούκια αβέρτα κουβέρτα κτηνωδίες, οδυρμούς, αχαλίνωτα RIP, θλίψες, κατάθλιψες, ελεεινές και τρισάθλιες πολιτικές κατάστασες, πώς κλάνει ο Πορδοκλάνιες, πώς σκουπίζει την κωλοτρυπίδα ο Πελεχνώτας, πώς φρικάρει το Πανελλήνιον όποτε του την καπνίσει με τη μεγαλυτέρα των ανέσεων τον Εφήμερο, την επιτηδευμένη...

Υπάρχει μια παιδική ασθένεια στους άρρενες, η παρωτίτιδα, που αν την σκαπουλάρεις μικρός και στα σκάσει σε ενήλικη φάση, μπορεί να σου αφήσει μεγάλα κουσούρια, μέρχι και στείρωση να πούμε. Γι' αυτό και σε παρόμοιες περιπτώσεις ο δόχτωρας συνιστά αυστηρή ακινησία και ξεκούραση, τσαγάκια, σουπίτσες και τα χέρια όξω απ' το σώβρακο. Δεν έχει βρεθεί,...

Θα να ρθει η ώρα ναούμ που οι Ζουλού της Αφρικής θα φαντάζουν πρότυπο κοινωνικής οργάνωσης και ποθητό καταφύγιο για τον απελπισμένο καταραμένο ανθυπάνθρωπα του δυτικού κόσμου, με τουλάχιστον ένα εναπομείναν ψήγμα ευαισθησίας και στοιχειώδους νόησης. Πόσο υπνωτισμένοι είμαστε, ρε γκαζμάδες, όλοι όσοι χαραμίζουμε το δώρο ετούτο της ζωής το...

Έχοντας ήδη κατσικωθεί στα δεύτερα -άντα, αρχίζω να την ανθίζομαι τη φκιάση, ήτοι η ζωή του άνθρωπα εν γένει μέρχι τα τετταράκοντα είναι ένα ξέφρενο ράλι και μετά αρχινάει- άλλοτε ραγδαία κι άλλοτε σταδιακά- να ρεύει και να κλάνει πατάκες. Και το αμάξι βογγάει στο νανήφορο, στριγγλίζουν τα φρένα, ο λεβιές γλιστράει απ' τη λίγδα, τον ίδρωτα και κάνα...

Να δουν οι κυρ Παντελήδες κι οι κυρά κομπρέσσες πώς είναι να σκάνε οι μπόμπες σαν χαλάζι και να διαμελίζονται συνανθρώποι, να νιώσουν πώς είναι να' σαι σε βάρκα τίνγκα τραμπάλα και να αναποδογυρίζει στη μαινόμενη θαλασσίτσα, πώς είναι να σε βιάζουν επειδή έτυχε απ' τη Φύση να είσαι κόμματος, να σε κρεμάνε τανάποδο και να στραγγίζεις απ' το αίμα...

Αισθάνομαι υπερήφανος και νιώθω ένα ρίγος στον κόκκυγα άμα λάχει, όταν τα πνευματικά και καλλιτεχνικά κληροδοτήματα των προγόνων μου, με τα οποία τυγχάνει να έχω μια κάποια σχέση διά βίου, από ελαχίστη έως και μετρία, καθίστανται -δυνητικά τουλάχιστον- οικουμενικό κτήμα και αδιαφορώ, παντάπασι πλέον μαντάμ, για το αν αυτά συνιστούν, εκ προοιμίου,...

Η γυναίκα εκείνη, που προσδοκά μιαν ασφάλεια και μια σταθερότητα από έναν άντρα, στα πλαίσια ενός συντροφικού βίου, οφείλει πρωτίστως αφενός μεν να τον αρμέγει καθημερνώς σεξουαλικά, όπως κάνουν οι τσοπαναρέοι με τις μοσχάρες, αφετέρου δε να τον λούζει με ένα πέπλο αφειδώλευτης στοργής, ει δυνατόν όπως πρέπει να' ναι στη μήτρα, μαντάμ, την μόνη μας...

Μέσα στη γενικότερη κατάθλιψη ναούμ, κάτι τέτοιες ώρες μεγίστης ντάγκλας τη βρίσκω να χαζολογάω με τους τσακωμούς και τα μπινελίκια μεταξύ χρηστών των social media σε αναρτήσεις σχετικές με Ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν προ δισχιλιετίας φερειπείν και που δεν επηρεάζουν το σύγχρονο κάρμα ούτε με σφαίρες. Μάλιστα, αυτοί οι αδαείς επαΐοντες...

Πρωτόγνωρος φόβος ενδοφλέβιος με usb, αναμενόμενη οργή εγκλωβισμένη, αναθέματα, κατάρες και psofos ΓΤΠΣ, μοβόρος ρατσισμός - μικροφαλλίας ένεκα- σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της Υφηλίου, κακεντρεχής μισαλλοδοξία, τοξικά μπινελικώματα σε όλες τις διαλέκτους της επικρατείας, ακαλαισθησία και κιτσαριό μεσημεριανάδικων, θλιβερή απαισιοδοξία με ψύχραιμη...