Εάν μποθέσωμεν και τα λοιπά είχανε το 1821 τελεόρασες, ιντερνέ, φεϊσμπούκια, τουίτα, ινσταγράμ και το λουρί της μάνας τίνγκα σοβατισμένο στο φώτοσοπ, δε θα πολέμαγε κανένας, ρε κορόιδο, αλλά θα ξύνανε ούλοι τα αρχίδια τους ανά τις αγέρωχες κι απάτητες ελληνικές αετοφωλιές, αερίζοντας τη φουστανέλα εν τω άμα κόντρα στον άνεμο, όπως επιτάσσει η...
Οι εκπαιδευτικοί -συνήθως εν πλήρει αγνοία τους ή και αχρηστίας ένεκα- αποδομούν την ήδη σοδομισμένη ελληνική εκπαίδευση από τους φλώρους παπατζήδες που εκλέγουν οι αγνοί πατριώται, για να βιοπορίζονται απ' την ημιμάθεια και τη δυσλειτουργία των μαθητών ναούμ. Καθέται και πλερώνει ο δύσμοιρος γονέος ιδιαίτερα αβέρτα, για ποιον λόγο ρε μάνγκα; Μα...
Παιδιόθεν την έβρισκα όταν άκουγα γερόντια στο χωριό να βρίζονται με τις γριές τους, καλή ώρα ο παππούς μου ο Νίκος όταν έλεγε στη γιαγιά μου την Αγγέλω εκείνο το θρυλικό "γαμώ το σκυλοπροσκύν'μα σ για γ'ναίκα" κάθε που ερχόταν τα βράδια στο σπίτι, ψιλογκόλ, έχοντας πάντα υπό μάλης τυλιγμένη μια ρετσίνα Κουρτάκη σε εφημερίδα για να μην αισθάνεται...
"Α ρε πάνε πλύνε κάνα πιάτο μωρή πατόζα, μωρή μπουρούχα απ'το Μπόγραδετς που θες και πιάνο! Μας έχεις πρήξει τα παπάρια όλη μέρα. Μια γαμημένη Κυριακή μας μένει να ξαποστάσουμε γαμώ το βυζί της τράπουλας. Ξεκωλιάρες!!"
Όταν ο Πλάτων, ο αρχαίος φιλόσοφας ντε, αποκαλούσε όλα τα πολιτεύματα συλλήβδην διεφθαρμένα και δη τη δημοκρατία "ανάπηρο πολίτευμα", δεν το έκανε για να βγεις εσύ, δυόμισι χιλιάδες χρόνια μετά, κολυβογραμματιζούμενε ντεμέκ προοδευτικέ μου κι αγαναχτισμένε μου, για να τον χαρακτηρίσεις ελαφρά τη καρδία ως φασίστα. Τι φασίστα ρε παρασάνταλο; Κάτσε...
Ξεκολλάτε επιτέλους, ωρέ γκιαούρηδες, με κάτι στερεότυπες γκουμούτσες του στυλ "ο Χ είναι ο νέος Τάδε" ή "η Ψ η νέα Δείνα". Τι τις θες τις μπαγιάτικες τις κονσέρβες, δικέ μου; Από νέο αίμα έχεις ανάγκη, γάργαρο, άσπιλο κι ορμητικό, να σου δώκει ζωή απ' την αρχή φουλ, όπως στα ηλεκτρονικά της δεκαετίας του Ογδομήκοντα ναούμ. Και για να...
Άπλετο μελάνι έχει χυθεί, χύνεται και θα χύνεται στον αιώνα τον άπαντα για την πουτάνα τη ζωή και τον σωστό συνδυασμό των συστατικών εκείνων στη χύτρα του προσωπικού Δρουίδη του καθεμνιανού εξ ημών, που θα φκιάσει το μαγικό ζωμό παύλα μπερεκέτι, μπας και παιχτεί επιτέλους λίγη σοβαρή μπαλίτσα και δε φάμε στη μάπα ντομάτες παραγινομένες ναούμ....
Όπου να' ναι κλείνω πλάκα πλάκα έξι χρονάκια μετανάστης στη χώρα του Γκαίτε, του Πιοτρ Λιτμπάρσκι, του Αουγκεντάλερ και της Αγγελικούλας της Μέρκελ. Πώς πέρασαν τα γαμίδια; Εγώ αισθάνομαι ακόμα πως μόνο το κουφάρι μου μετανάστευσε. Η ψυχούλα μου έμεινε κάτω, πιστή στα οστά του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Γεωργίου Παπανδρέου. Αρκουδέηδες!! Και...
Πολλά εθίματα εξακολουθούν να υφίστανται μέρχι σήμερα, πλείστα δε αυτών ως κενά επιβιώματα ναούμ, εφόσον υπό άλλας συνθήκας εγεννήθησαν, άλλη χρησιμότητα είχαν και στις μέρες μας είναι απορίας άξιον γιατί εξακολουθούν και υπάρχουν, έτσι όπως κατήντησαν, αποστεωμένα, αφυδατωμένα και αραχνιασμένα. Τι λόγο ύπαρξης δύναται να έχει τη σήμερον,...
Έχω ρέψει απ' την κλεισούρα και πολύ φοβάμαι πως θα ρέψω και στην αγοραφοβία, όταν με το καλό μας αμολήσουν τα τσοπανόσκυλα, εάν και εφόσον, που λένε κι οι καρμίρηδες οι μαθηματικοί. Και ούτω πώς ενεθυμήθην ένα ενσταντανέ προ πενταετίας, εδώ στο Μόναχο, όταν γιόμωσε το κέντρο της πόλης από Εγγλέζους χούλιγκανς απούχαν έρθει να ιδούνε...
